น้ำนิ่งไหลลึก.....คนไหนที่พลาดตกลงไปยากที่จะขึ้นกลับมา

ถึงจะขึ้นกลับมาได้
ยากเหมือนกันที่จะกลับมาเป็นเหมือนปกติได้ ....

บางคนกล่าวมาว่าเหมือนกับตายทั้งเป็น
ไม่น่าเลยที่จะกลับขึ้นมา รู้ยังนี้ปล่อยให้จมตายตรงนั้นดีกว่า

ดูธรรมดาเหมือนจะไม่มีอะไร เป็นผิวน้ำที่สงบ

มองเห็นอีกฝั่ง ที่สวยงาม น่าข้ามไป
แต่......สิ่งสวยงามที่เราเห็นนั้นเป็นเพียงสิ่งที่ล่อให้เราๆ นั้นตายใจ
หลง ย่างกลายลงมาสู่กับดักที่เธอวางไว้ เมื่อเท้าอยู่ในระดับความลึกที่เราถลำเข้ามา
เธอกลับทำดังคลื่นน้ำใต้ มหาสมุทร เยือกเย็น ไร้ความรู้สึก

ไร้ซึ่งความปราณี แต่เมื่อเราจมลงไป
กลับแปลกใจว่า ทำไมยังหายใจได้...นั้นซึ่งเธอได้กำหนดไว้แล้ว...เธอจะไม่ให้คุณรีบตายจากเธอไปทันใด
เธอจะใช้ความเย็นให้คุณค่อย..ๆ...ๆ....ๆตายทีล่ะช้าๆ

ดูคุณทรมาน...ทรมาน ทรมาน
เมื่อคุณมารู้ตัวคุณก็ทำอะไรไม่ได้ เธอจับมัดคุณด้วยความผูกพัน ความรักความห่วงใย อันจอมปลอม...

สิ่งที่ทำได้ตอนนี้คือรอคอย...คอย...คอย "ความตาย"